بعد از اینکه ایده‌ای از ناکجاآبادِ خیال بیدار می‌شود و قبل از اینکه کدی نوشته شود یا موتوری بالا بیاید، همه‌چیز با خطوط مداد روی کاغذ سفید شروع می‌شود.
ما احساسی را که قرار است به ساکنان آن جهانِ آینده منتقل شود، اول در ذهن و بعد روی کاغذ لمس می‌کنیم. راه رفتن‌های متفکرانه، خواب و رؤیا، و صدای ورق خوردن دفترچه، لحن جهان آینده را شکل می‌دهند.
رنگ‌های خاکی و تناژهای گرم، بخش مهمی از هویت بصری اکس‌تری هستند. ما به دنبال زرق‌وبرق‌های مصنوعی نیستیم؛ این را در یادداشت‌های دیگر که فنی‌تر از پشت‌پردهٔ اکس‌تری می‌نویسم، درک خواهید کرد. ترجیح می‌دهیم فضایی بسازیم که بوی چوب، خاک و دست‌ساز بودن بدهد.
وقتی فرم اولیه روی کاغذ نفس می‌کشد، تبدیل کردنش به یک تجربهٔ تعاملی، دیگر یک فرآیند فنیِ خشک نیست، بلکه جان بخشیدن به یک خیال است.
هر طرحی که روی این میز کشیده می‌شود، ذره‌ای از روح این استودیو را در خودش دارد.